جراحی زیبایی بینی (رینوپلاستی) یکی از ظریف ترین و چالش برانگیزترین عمل های جراحی در حوزه پزشکی است. هدف اصلی این جراحی، ایجاد تعادل و هماهنگی در اجزای صورت است، اما گاهی اوقات ساختار طبیعی بینی به تنهایی قادر به اعمال تغییرات یا بهبود ساختار بینی نیست. در چنین شرایطی، جراحان به تکنیک پیوند استخوان دنده یا غضروف به بینی روی میآورند. استفاده از پیوند، به ویژه پیوند غضروف دنده که اغلب از لایه ای از استخوان دنده برداشته می شود، یک روش حرفه ای و پیشرفته برای بهبود وضعیت و فرم بینی است. این روش به جراحان اجازه می دهد تا بینی را با توجه به نیاز و فرم ایده آل آن ترمیم و جراحی کنند. در ادامه این مقاله جامع، به بررسی دقیق پیوند غضروف، استفاده از استخوان دنده، مزایا، عوارض و زمان های مناسب برای استفاده از پیوند یا گرافت می پردازیم.
پیوند غضروف به بینی
پیوند غضروف رایج ترین نوع گرافت در رینوپلاستی است ؛ غضروف به دلیل سازگاری بالا با بافت های بینی و خطر کم واکنش ایمنی و پس خورن گرافت، گزینه ای ایدهآل برای فرم دهی بهتر بینی محسوب می شود. گاهی اوقات پس از برداشتن قوز، سقف بینی باز می شود که استفاده از از گرافت های غضروفی برای پوشاندن این سقف و جلوگیری از فرورفتگی استفاده می شود.
برای افرادی که نوک بینی آنها افتاده یا پهن است (مانند بینی های آسیایی)، استفاده از گرافت های غضروفی برای ایجاد پروجکشن (برجستگی) و تعریف دقیق نوک بینی استفاده می شود. همچنین در افرادی که دیواره های کناری بینی ضعیف است و هنگام تنفس بینی جمع می شود، از این تکنیک کاربردی استفاده می شود تا راه هوایی باز نگه داشته شده و همزمان فرم ظریفی به خط پل بینی بدهد.
انواع گرافت ها در جراحی بینی
به طور کلی بینی از دو بخش استخوان و غضروف تشکیل شده است. غضروف بافتی انعطاف پذیر اما محکم است که فرم بینی را حفظ می کند. در جراحی های اولیه، جراح اغلب از غضروف های خود بینی غضروف تیغه سپتوم یا غضروف های بالایی کناری برای پیوند استفاده میکند. اما در جراحی های ثانویه یا همان عمل بینی ترمیمی یا مواردی که نیاز به تغییرات اساسی است، این غضروفهای داخلی کافی نبوده یا ضعیف شدهاند. در نتیجه غضروف گوش منبعی عالی برای پیوندهای کوچک و ظریف، بینی به شمار میرود. همچنین غضروف دنده نیز از قوی ترین و فراوان ترین منبع پیوندی است که برای گرافت ها و بخشهای اصلی بینی استفاده می شود.
نحوه عمل بینی با استفاده از پیوند استخوان دنده با غضروف
استفاده از دنده برای پیوند بینی، اغلب به عنوان یک تکنیک موثر برای جراحی های پیچیده شناخته می شود. در این روش، جراح یک برش کوچک در سمت راست سینه ایجاد می کند و سپس یک تکه از غضروف دنده معمولاً دنده پنجم یا ششم را بر می دارد. این تکه غضروف به شکل های مختلف تراشیده می شود و برای فرم دهی بینی آماده می شود.
استفاده از استخوان دنده (به جای صرفاً غضروف نرم) زمانی ضروری است که بینی نیاز به سختی و استحکام فوقالعادهای باشد. استخوان برخلاف غضروف، خم نمی شود و تغییر شکل نمی دهد. بنابراین، برای بازسازی بخش هایی از بینی که باید محکم باشند، ممکن است از بخش استخوانی دنده استفاده شود.
دریافت نوبت معاینه جراحی بینی با پر کردن فرم زیر
مزایای گرافت بینی با دنده
با استفاده از گرافت دنده به بینی ، جراح می تواند دقیقاً تعیین کند که بینی چقدر باید بلند باشد، زاویه لب چقدر باید باشد و نوک بینی چقدر باید برجسته باشد و غیره. این کنترل در بینی های گوشتی که بافت ضخیمی داشته و نیاز به زیرسازی قوی دارند، بسیار ارزشمند است و تاثیر مستقیمی بر فرم نهایی و ساختار داخلی بینی دارد. گرافت های دنده ای می توانند راههای هوایی را به خوبی باز کنند بنابراین با تقویت دریچه های بینی و سپتوم، بیمار علاوه بر زیبایی، بهبود چشمگیری در تنفس خواهد داشت. در نهایت غضروف دنده به خوبی با بدن جوش می خورد و به ندرت جذب می شود و می توان گفت هیچگونه خطری برای بینی و ریسک پس خوردن آن وجود ندارد.
چه زمانی از پیوند استخوان استفاده میشود؟
استفاده از پیوند استخوان دنده و غضروف گوش برای همه افراد الزامی نبوده و صرفا افراد دارای شرایط خاص از این تکنیک استفاده می کنند. برای مثال در مواردی که بخش اصلی بینی (سپتوم) به دلیل ضربه شدید، عفونت یا مصرف مواد مخدر (مانند کوکائین) تخریب شده است، پل بینی به شدت فرو رفته می شود. برای بازسازی این پل، نیاز به یک تکیه گاه بسیار سخت و غیرقابل انعطاف است که غضروف نرم ممکن است به مرور زمان فرو رود، اما استخوان می تواند این فشار را تحمل کند.
در بیمارانی که قبلاً چندین عمل بینی انجام دادهاند و بافتهای بینی آنها از بین رفته یا اسکار شدید ایجاد شده است، استفاده از استخوان برای ایجاد اسکلت بندی مجدد ضروری است. پیوند غضروف و استخوان به بینی به عنوان یک پایه ثابت عمل می کند که سایر بافتها میتوانند روی آن سوار شوند.
